Sebastiaan was een boogschutter in de bossen van Frankrijk en een rechtvaardig
mens. Tijdens de Romeinse overheersing kreeg deze jongeman belangstelling voor
de Romeinse legers en werd daarin opgenomen. Door zijn kwaliteiten als
boogschutter en als rechtvaardig mens werd hij al spoedig aanvoerder van
boogschutters in het Romeinse leger. In Rome werd Sebastiaan aanvoerder bij de
pretorische lijfwacht van de keizer Diocletianus in de derde eeuw.
Doordat Sebastiaan een rechtvaardig mens was, vond hij dat hij iets moest doen
aan de misstanden die er in die tijd heersten. Dit was o.a. de vervolging van de
christenen in Rome, die voor de leeuwen geworpen werden en moesten strijden
tegen de gladiatoren.
Sebastiaan besloot om dit onrecht aan te pakken en ging naar de keizer om te
vragen om dit te veranderen. Dit echter was niet de gewone gang van zaken in die
tijd en Sebastiaan werd ter dood veroordeeld.
De terechtstelling werd uitgevoerd door zijn eigen soldaten die hem met pijlen
beschoten. Omdat men dacht dat hij dood was, werd zijn lichaam in de Cloaca
Maxima gegooid, het grootste riool van Rome.
Hij werd daarna 2 jaar verpleegd door St. Irene totdat hij weer volledig
hersteld was.
Hierna ging Sebastiaan weer naar de keizer om te pleiten voor het afschaffen van
de vervolging van de christenen. Hiervoor werd hij opnieuw ter dood veroordeeld.
Om deze keer zeker te zijn dat Sebastiaan gedood zou worden, werd hij met
knuppels doodgeslagen.
Sint Sebastiaan werd vanaf de 14e eeuw ook beschouwd als een beschermheilige
tegen de pest. Volgens een legende verspreidde Apollo met zijn pijlen de pest.
Omdat Sebastiaan de beschieting met pijlen overleefd had, werd hij vanaf de 14e
eeuw tijdens pestepidemieën vereerd.